środa, 27 listopada 2013

Charakterystyka run

Edytuj post

Charakterystyka run


Charakterystyka run

Runy są darem boskim, to prawdziwy magiczny alfabet. Historia pisma runicznego pełna jest magii i piękna. Według skandynawskich wierzeń to jeden z najważniejszych prezentów, jakie dał ludziom wielki bóg Odyn, który władał ludźmi, bogami i duszami poległych w boju wojowników. Pragnął mądrości i wiedzy. Pewnego dnia udał się pod Święty Yggdrasil, drzewo życia, które utrzymywało świat w jedności. Tam postanowił poświęcić samego siebie dla wiedzy i powiesił się na jednym z konarów. Jak głosi tradycja staroislandzka, przez 9 dni wisiał Odyn przebity własną włócznią. Był na granicy życia i śmierci, gdy zobaczył na dole, w korzeniach drzewa- a może i w głębi siebie -runy. Wygrał sam ze sobą. Najpotężniejsze zaklęcia magiczne, mowę run Odyn ofiarował bogom i ludziom, by wiedzieli, jak żyć i postępować. Mówią też sagi, że wiedzę o niektórych zaklęciach zachował dla siebie.

 
    Pieśni staroislandzkiej „Eddy” mówią o runach jako o środkach na odpędzenie demonów, sposobie odczytania przyszłości, obłaskawienia sił natury dla zapewnienia sobie dobrego losu. Runy mogą też leczyć choroby i im zapobiegać- tak niegdyś wierzono. Sztukę wycinania run uprawiali początkowo nieliczni wtajemniczeni.
Znaki pierwotnie wycinano nocą i barwiono je na czerwono, czasem krwią zwierząt ofiarnych. Runy pomagały poznać przyszłość, wybrać stosowną drogę, podjąć decyzję, odpędzić demony i wrogów, obłaskawić siły natury czy zapewnić dobry los. Zapobiegały i leczyły choroby. Pismo runiczne służyło także do zapisywania tekstów poetyckich. Wierzono, że znaki runiczne działają przez treść kryjącą się za każdym z nich, przez określony ich dobór i układ, a także przez magiczną moc całego alfabetu. Inskrypcje runiczne zapisywane były na drewnianych tabliczkach, w kamieniach i na kamieniach, a także na przedmiotach metalowych.

    Pismo runiczne występuje w dwóch podstawowych odmianach: starszej (od ok. II w. do VI/VII) i młodszej (VIII - XII w.). Ciąg run zwany jest futharkiem- jest zatem futhark starszy i młodszy, staroangielski, a nawet ormiański. Słowo futhark wywodzi się od nazw sześciu pierwszych run.

Alfabet runiczny:

ALGIZ ---> ochrona przed niebezpieczeństwem, leczenie  

ANSUZ ---> komunikacja, mądrość twórczego "ja"  

BERKANO ---> początek, nowość, rozwój, kobiecość.  

DAGAZ ---> jutrzenka, szczęśliwa odmiana losu  

EHWAZ ---> małżeństwo, indywidualność w partnerstwie, podróż  

FEHU ---> pieniądze, posiadanie, bogactwo, sukces  

GEBO ---> dar, dzielenie się, zjednoczenie  

HAGLAZ ---> nieuchronny wpływ losu, czynniki "wyższe"  

INGWAZ ---> oczekiwanie, potencjalna energia, plany  

ISAZ ---> izolacja, zahamowanie, ochłodzenie  

IWAZ ---> wtajemniczenie, transformacja, zawieszenie planów  

JERAN ---> cykl przyrody, oczekiwanie na żniwa  

KENAZ ---> przypływ energii twórczej, namiętność  

LAUKAZ ---> próba życiowa, emocje, intuicja  

MANNAZ ---> człowiek w społeczeństwie, sława  

NAUDIZ ---> ograniczenie, niedostatek, przymus, siła wewnętrzna  

ODALA ---> rodzina, tradycja, posiadanie, obowiązki  

PERDO ---> wtajemniczenie, niespodzianka, nieoczekiwany zysk  

RAIDO ---> podróż, zmiana, rytm, etyka  

SOWELO ---> witalność, moc, siły twórcze, sukcesy  

THURISAZ ---> przesilenie, kryzys, próba woli, brutalność i erotyka  

TIWAZ ---> męskość, siła, odwaga, dobry związek  

URUZ ---> cierpliwość, postęp, szczęście, opanowanie emocji  

WUNJO ---> radość, szczęście, powodzenie, przyjaźń, wierność  


BLANK ---> runa pusta
6 komentarzy
  1. kupiłam sobie karty runiczne oracle ...
    Co możecie mi o nim powiedzieć? czy ktoś może opisać swoje doświadczenia?

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Te karty jakoś tak niewiele maja wspólnego z runami więc trudno mi powiedzieć cokolwiek więcej.

      Usuń
  2. Czym się rózni "normalne" podejscie do run od ezoterycznego podejscia, tak krytykowanego przez "prawdziwych" runiarzy? Chodzi o zbyt magiczne podejscie do run?czy moze cos innego, czega ja nie rozumiem

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Chodzi o przekonanie, że runy są żywe, same wiedzą najlepiej czego nam potrzeba, trzeba je prosić, dziękować im i tak dalej. Równie ezoteryczne jest całe to ładowanie skryptów, afirmowanie, podobnie jak wiara w to, że runy działają na zasadzie promieniowania kształtów.

      Usuń
  3. Ja bym dodała jeszcze traktowanie run jako różowych znaczków, mogących tylko pomagać, nigdy nie robiących krzywdy. Tymczasem zwykłe przeczytanie poematów runicznych,sag powinno nam uświadomić, że sprawy maja się zupełnie inaczej. Tutaj pojawia się też kwestia korzystania ze źródeł przy określaniu znaczeń run. Ezoruniści zazwyczaj korzystają z książek ezoszarlatanów, twierdzących, że jakiś egregor runiczny, przekaz channelingowy albo własna intuicja wskazały im takie a nie inne znaczenie. Tymczasem wystarczyłoby sięgnąć do korzeni, kultury która to narzędzie magiczne wydała na świat.

    OdpowiedzUsuń
  4. Tajemnice sag i run Adamus Marian jedyna po polsku rzetelna książka wydana n/t run nie wznawiana zdaje się wydana w latach 70 ale w bibliotekach bywa polecam.

    OdpowiedzUsuń